Bizi dinleyen biriyle, bizi gerçekten anlayan biri arasındaki fark ne?

Dinlemekle anlamak arasında sandığımızdan daha büyük bir mesafe var.

Dinlemek, karşımızdakinin söylediklerini duymakla başlayabilir. Ama kendimizi gerçekten duyulmuş ve anlaşılmış hissetmemiz bundan biraz daha fazlasını gerektiriyor. Dikkat. Empati. Saygı. Ve belki de en önemlisi, karşımızdakiyle ortak bir anlayış kurabilmek. Çünkü bazen en iyi cevap, hemen verilen cevap olmuyor. Bir şeyi çözmeye çalışmadan önce dinlemek. Ne hissettiğini varsaymak yerine sormak. Kendi deneyimimizi anlatmak için onun cümlesinin bitmesini beklemek. Ve belki de her şeyi anlamak zorunda olmadığımızı kabul etmek. Çünkü gerçekten anlamak, her zaman aynı şeyi düşünmek anlamına gelmiyor. Bir insanın yaşadığını onun yerine yaşayamayız. Ne hissettiğini tamamen bilemeyiz. Ama onun deneyimine merakla ve yargılamadan yaklaşabiliriz. Araştırmalar da kendimizi anlaşılmış hissetmenin ilişkilerimizle ve iyi olma halimizle bağlantılı olduğunu gösteriyor. Üstelik birinin bizi gerçekten anlamasıyla, bizim kendimizi anlaşılmış hissetmemiz her zaman aynı şey olmayabiliyor. Belki de iyi bir ilişkinin önemli sorularından biri şu: “Beni dinliyor mu?” değil, “Onun yanında kendimi duyulmuş hissediyor muyum? ”Çünkü bazen bir insanın ihtiyacı cevap değil. Biraz dikkat. Biraz merak. Biraz alan. FormeONE’da Başkalarıyla İlişkim derken tam da bu alana bakıyoruz. Çünkü bağ kurmak yalnızca konuşmakla değil; birbirimize nasıl alan açtığımız, nasıl duyduğumuz ve karşımızdakinin deneyimine ne kadar yer verdiğimizle de ilgili. Belki de gerçekten anlamak, birinin hikâyesini tamamen bilmek değil. O hikâyenin bize anlatılmasına alan açmak. → Deneyim Araçları

Kaynak;  Roos, C. A., Postmes, T. & Koudenburg, N., Feeling Heard: Operationalizing a Key Concept for Social Relations, PLOS ONE, 2023.