Günümüzün ne kadarı gerçekten bize ait?

“Bugün kendime hiç zaman ayıramadım.”

Oysa günün içinde boşluklar vardır.

Bir kahve molası.

İki toplantı arasındaki birkaç dakika.

Öğle yemeği.

Eve dönüş yolu.

Yine de bunların hepsi bize aitmiş gibi hissettirmeyebilir.

Zaman üzerine yapılan araştırmalar, iyi oluş açısından yalnızca sahip olduğumuz boş zamanın değil, zamanımızı nasıl kullanabildiğimiz ve seçimlerimiz üzerinde ne kadar söz sahibi olduğumuzu hissettiğimizin de önemli olduğunu gösteriyor. Literatürde “time affluence” yani zaman zenginliği olarak ele alınan bu kavram, daha düşük stres ve daha yüksek yaşam doyumuyla ilişkilendiriliyor.

Bu noktada mesele, günümüze daha fazla şey sığdırmak değil.

Aynı birkaç saat, farklı günlerde bambaşka hissedebilir.

Bir gün sürekli yetişmeye çalışırken geçer.

Başka bir gün aynı yoğunluk içinde, kendimize ait birkaç an bulabiliriz.

Zamanın miktarı kadar, onunla kurduğumuz ilişki de önemli.

Neye “evet” dediğimiz, neyi ertelediğimiz, neye dikkatimizi verdiğimiz ve günün içinde kendimize ne kadar yer açabildiğimiz…

Bunların hepsi zaman deneyimimizin bir parçası.

FormeONE’da deneyim tasarımına bakarken zamanı da deneyimin önemli bir unsuru olarak ele alıyoruz. Bireyler, ekipler ve kurumlar için tasarladığımız deneyimlerde, günlük akışın içinde farklı bir ritim kurmaya; kişinin kendisiyle, çevresiyle ve bulunduğu anla yeniden temas edebileceği fırsatlar yaratmaya odaklanıyoruz.

Her zaman daha fazla zamanımız olmayabilir.

Ama zamanımızın nasıl geçeceği üzerine daha fazla söz sahibi olduğumuz anlar yaratabiliriz.

FormeONE

Hikâyesi olan wellbeing deneyimleri.

Kaynaklar

• Yoon, S. Y. (2026). Time affluence and health: A scoping review of conceptual and methodological patterns. Frontiers in Public Health. 

• Schaupp, J. & Geiger, S. (2022). Mindfulness as a path to fostering time affluence and well-being. Applied Psychology: Health and Well-Being.