İyi hissetmekle iyi bir hayat yaşamak aynı şey mi?

İyi hissetmek çoğu zaman içinde bulunduğumuz ana eşlik ediyor. Bir müzik, bir sohbet, güzel bir haber ya da beklenmedik bir karşılaşma, o an nasıl hissettiğimizi değiştirebiliyor.

Hayatımızdan memnuniyetimiz ise daha geniş bir zamana bakıyor. Günlük duygularımızdan farklı olarak, hayatımızı genel olarak nasıl değerlendirdiğimizle ilgili.

Bu nedenle iyi bir hayatı yalnızca kendimizi ne sıklıkla iyi hissettiğimiz üzerinden değerlendirmek yeterli olmayabilir.

Hayatımız bize anlamlı geliyor mu?

Önem verdiğimiz şeylere zaman ayırabiliyor muyuz?

Kendimiz için değer taşıyan ilişkiler ve uğraşlar hayatımızda yer buluyor mu?

Pozitif psikoloji alanındaki yaklaşımlar da iyi oluşu yalnızca olumlu duygular üzerinden ele almıyor. Anlam, ilişkiler, bağlılık ve kişinin yaşamında kendini gerçekleştirme deneyimi bu çerçevenin farklı parçalarını oluşturuyor.

Üstelik iyi bir hayat, sürekli iyi hissettiğimiz bir hayat olmak zorunda değil.

Üzüldüğümüz, yorulduğumuz, kararsız kaldığımız günler de hayatın içinde.

Belki de iyi bir hayatı belirleyen şey, her an iyi hissetmekten çok; bizim için değerli olan şeylere hayatımızda yer verebilmek.

FormeONE’da wellbeing deneyimlerine bakarken bu geniş çerçeveyi önemsiyoruz. Bireysel deneyimlerde kişinin kendisiyle ve günlük yaşamıyla kurduğu ilişkiye; kurum ve ekip çalışmalarında ise insanların birlikte çalışma ve deneyimleme biçimlerine odaklanıyoruz.

Çünkü iyi hissetmek hayatın değerli bir parçası.

Ama iyi bir hayat, tek tek iyi hissettiğimiz anlardan daha büyük bir hikâye.

FormeONE

Hikâyesi olan wellbeing deneyimleri.

Kaynaklar

• Diener, E. (2000). Subjective Well-Being: The Science of Happiness and a Proposal for a National Index. American Psychologist. 

• Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A Visionary New Understanding of Happiness and Well-being.