Mutluluk neden bazen hayatımızın en zor hedeflerinden biri oluyor?

Fakat mutluluğu sürekli ulaşılması gereken bir sonuç olarak gördüğümüzde, fark etmeden başka bir beklenti yaratabiliyoruz: mutlu olma baskısı.

Pozitif psikoloji alanındaki çalışmalar, mutluluğun yalnızca olumlu duygular yaşamaktan ibaret olmadığını; yaşamı nasıl değerlendirdiğimiz, anlam duygumuz ve sosyal ilişkilerimiz gibi farklı boyutlarla birlikte ele alınması gerektiğini gösteriyor.

Üstelik sürekli mutlu olmayı istemek, hayatın kaçınılmaz parçaları olan üzüntü, hayal kırıklığı, kaygı ve belirsizliğe ayırdığımız alanı daraltabiliyor. Bazı araştırmalar da mutluluğu sürekli aramanın her zaman beklediğimiz sonucu yaratmayabileceğine işaret ediyor.

Belki de burada asıl mesele mutluluğun peşinden ne kadar gittiğimiz değil, hayatın farklı hallerine ne kadar alan açabildiğimiz.

Bir arkadaşla geçirilen uzun bir akşam.

Beklenmedik bir kahkaha.

Uzun zamandır beklenen bir haber.

Bir şey üretmenin verdiği tatmin.

Ya da özel hiçbir şey olmayan, sadece iyi geçen sıradan bir gün.

Mutluluk bazen büyük bir hedef olarak değil, hayatın içinde kendiliğinden beliren küçük ama anlamlı anlar olarak karşımıza çıkabiliyor.

Bu nedenle mutluluğu sürekli korunması gereken bir ruh hali olarak görmek yerine, hayatın diğer deneyimleriyle birlikte düşünmek belki daha gerçekçi bir yer açıyor.

FormeONE’da wellbeing deneyimlerini tek bir sonuca ulaşmak üzerinden kurgulamıyoruz. İnsanların kendi ihtiyaçları, ilişkileri, merakları ve yaşamlarıyla farklı şekillerde temas edebilecekleri deneyim alanları tasarlıyoruz.

Çünkü bazen mesele daha iyi hissetmeye çalışmak değil, hayatın içinde bize iyi gelen farklı deneyimlere yer açabilmek.

FormeONE

Hikâyesi olan wellbeing deneyimleri.

Kaynaklar

• Diener, E., Oishi, S. & Tay, L. (2018). Advances in Subjective Well-Being Research. Nature Human Behaviour. 

• Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A Visionary New Understanding of Happiness and Well-being.