Wellbeing bize kendimiz hakkında ne öğretebilir?

Wellbeing'in bize açtığı alanlardan biri:

Kendimizi biraz daha yakından tanımak. Neyin bizi tükettiğini. Neyin bize enerji verdiğini. Hangi ortamlarda rahatladığımızı. Neye “hayır” demekte zorlandığımızı. Nelerin bizim için gerçekten önemli olduğunu. Psikolojik iyi oluş üzerine yapılan çalışmalar da iyi olma halinin yalnızca olumlu duygulardan ibaret olmadığını; kendini kabul, kişisel gelişim, anlam, ilişkiler ve kendi hayatı üzerinde söz sahibi olma gibi alanları da kapsadığını gösteriyor. Bu yüzden bir wellbeing deneyimi bazen yalnızca iyi hissettirmeyebilir. Bize bir soru da bırakabilir, Ben neye ihtiyaç duyuyorum? Benim için önemli olan ne? Neyi yaparken kendim gibi hissediyorum? Nerede kendimden uzaklaşıyorum? Üstelik kendimiz üzerine düşünmek de her zaman kendimizi daha iyi anlamak anlamına gelmiyor. Öz-farkındalık, sürekli kendimizi analiz etmekten çok, olanı fark edebilmekle ilgili bir alan. Bir yürüyüş sırasında zihnimizin nasıl değiştiğini fark etmek. Bir sohbetin bizde bıraktığı duyguyu merak etmek. Bedenimizin verdiği sinyalleri duyabilmek. Uzun zamandır ertelediğimiz bir ihtiyacı ilk kez ciddiye almak. FormeONE'ın Kendimle İlişkim alanında baktığımız yer de biraz burası. Kendimizi değiştirmemiz gereken bir proje gibi görmek yerine, kendimizle temas edebileceğimiz alanlar açmak. Çünkü herkese iyi gelen bir şeyin bize de iyi gelmek zorunda olmadığını fark etmek, kendimizi tanımanın önemli bir parçası. Belki wellbeing bize yeni bir “ben” yaratmıyor. Zaten var olan bazı yanlarımızı yeniden fark etmemize alan açıyor. Ve bazen kendimizle ilgili en önemli keşif, bir cevap bulduğumuz anda değil; kendimize doğru soruyu sormaya başladığımız anda geliyor.

Kaynak; Ryff, C. D., Psychological Well-Being Revisited: Advances in Science and Practice, Psychotherapy and Psychosomatics.